Het gezonder Alternatief               
Copyright: Anneke Busch-Hoogewerf

HOME  -  AGENDA  -  YOGA  -  ONTSPANNINGS MASSAGE  -  CURSUSSEN  -  ARCHIEF


AGENDA

Wilt u geen bijeenkomst missen meldt u dan aan voor de nieuwsbrief 

en u ontvangt automatisch de informatie van de volgende bijeenkomst


Verwacht 2019

Aanvang 14.30 uur tot 17.00 uur en zaal open om 14.00 uur.

Ongeveer een uur na de start van de lezing zal Gisela aangeven, dat we even gaan pauzeren.

Entrée bedraagt  €15.- contant p.p. incl. consumptie

Plus een flesje Cosmic Flower Remedie, die voor iedere persoon afzonderlijk zal worden samengesteld.

Reservering via ibelief@live.nl

Gisela blackman

Het ontstaan van de Cosmic & Flower Energies.

Donny Sternfeld en haar zoon Mark Heuvelmans zijn deze combinatie 

van aardse en kosmische energieën gaan prepareren. 

Ze zijn geïnspireerd door de groten, die ons voorgingen zoals o.a. Hahnemann en Bach, 

die elk op hun manier geloofden in de spirituele, onzichtbare krachten van de schepping.

Dit kan door de kracht van de Natuur, die de heling in zich draagt.

Bomen, struiken, planten en bloemen, maar ook edelstenen en/of kristallen hebben zoveel geneeskracht 

dat ze met hun frequentie in staat zijn, onze cellen te voeden naar heling en gezondheid.

Vasthouden aan oude patronen.

Steeds meer mensen worden zich ervan bewust dat lichamelijke klachten 

vaak een uitdrukking of spiegel zijn, van hun geestelijke gesteldheid.

Iedere ziekte, symptoom of dat nu fysiek, psychisch of geestelijk is, 

heeft ons een specifieke boodschap te vertellen.

Het gaat erom deze boodschap te onderkennen, te aanvaarden en ten behoeve

van onze verdere reis hier op Aarde te benutten.

Ieder waarachtig genezingsproces is een positief JA tegen de heelheid van ons wezen, 

of een bevestiging van deze heelheid.

Verzet, ontkenning en vasthouden vanuit onmacht of niet-beter-weten aan oude en 

bekende structuren zijn vaak de gekozen mechanismen, die je verhinderen om jezelf te ontplooien.

Je eigen verleden is vaak de bron voor wat en hoe je denkt, maar ook wat je van jezelf vindt.

Dat kan negatief zijn en een belemmerende uitwerking op je gedrag en gezondheid hebben.

Toch heeft ieder mens het onbewuste verlangen in een harmonische toestand te leven.

Dat komt omdat de natuur, - een immens veld van energie - , voortdurend streeft naar het 

tot stand brengen of herstellen van de meest efficiënte energietoestand, ook in de mens.

Werking.

Als nu door een bepaald zieleconcept of energie-potentieel een conflict ontstaat 

tussen de bedoeling van de ziel en het handelen van de persoonlijkheid, zal de trillingsfrequentie

in het betreffende energieveld vertekend of vertraagd worden waardoor er disharmonie ontstaat.

Deze vervorming heeft een nadelige invloed op het totale energieveld van 

de mens en daarnmee ook op de gehele psychische toestand ( de toestand van de ziel ). 

Dit uit zich in het welzijn en welbevinden.

Praktisch.

Wij werken met de Cosmic & Flower Energies vanuit ons hart om onszelf en de mensheid 

in het tijdperk van innerlijke chaos te ondersteunen tijdens het collectieve transformatieproces

naar heelwording en spirituele bewustwording, tot het vinden van de Goddelijke Kern die iedereen in zich heeft.

De werking van Cosmic & Flower Energies willen wij jullie zelf laten ervaren.

Laten ervaren hoe ze blokkades effectief laag voor laag kunnen opheffen.

Tijdens deze lezing maak ik samen met Marieke Pepping ( C&F docente )

een doseerflesje dat werkt op jouw persoonlijke ontwikkelingsproces.

Het is afgestemd op wat je nu nodig hebt.

Een uitspraak van Hahnemann : “Ziekten bestaan niet, er zijn alleen zieke mensen”.



Mindfulness Trainingen

vanaf  9 januari 2019

Anna

Gegeven door:  Anna Spohr    

Voor reserveringen kunt u bellen met:   06-55-077015

        ACT-coach  -   jongeren-coach   -   mindfulness-trainer        

Voor meer informatie kunt u onderstaande websites aanklikken:

 https://.do-mind.nl/                      www.mindfulnessfabriek.nl

 

 

Peace and reconciliation-retreat in Buchenwald

 

Trots ben ik op mezelf dat ik naar deze plek ben gegaan' schrijf ik in de trein terug naar huis van Weimar in mijn schriftje. Ik ben trots dat ik niet als een toerist kwam om een paar foto's te nemen, die ik later toch nooit meer zou bekijken. In plaats daarvan heb ik mijn hart geopend, wagenwijd, en ben middenin deze menselijke ramp gaan zitten. Vijf dagen lang. Deze donkere periode van 1928-1945, die mijn voorouders mee veroorzaakt hebben, die ze niet wilden zien voor wat het was en waaronder ze geleden hebben. Ik moet denken aan mijn reis door Tibet, aan wat mijn Tibetaanse Lama mij toefluisterde toen mijn haat tegen de Chinezen opvlamde: “De Chinezen lijden het meest onder de Chinezen.” De niet-joodse Duitsers hebben ook zeer geleden onder dit Naziregime en hier in Buchenwald voel ik het lijden van beide kanten, de slachtoffers en de daders.

Ik heb me spontaan aangemeld voor deze retreat in het voormalig concentratiekamp Buchenwald, na het zien van een film over zenboeddhist en vredestichter Bernie Glasman. Waar deze man voor stond vond ik van een ongekende schoonheid, gekoppeld aan een nobel hart, dat ik besloot dat ik dat ook een keer wilde ervaren. En nu ben ik hier twee jaar later, logerend in de ex-woonhuizen van de SS-ers en voel alleen maar twijfels. Gelukkig uiten de andere deelnemers ook een dergelijk ongemak en onzekerheid op de eerste avond. Niemand snapt zo goed waarom die hier is, een Amerikaans-joodse verwoordt het goed: “I was drawn to come here.”. Ik ben niet alleen. Twee Amerikanen met een joodse achtergrond zijn speciaal voor deze retreat overgevlogen. Eentje heeft een foto mee van al haar familieleden, die hier hun leven gelaten hebben. Zij deelt haar kamer met de kleindochter van een goeie vriend van Hitler. Het is mooi voor ons om mee te maken hoe die twee toenadering zoeken en elkaars pijn leren zien en respecteren. Als getuige van hun opbloeiende vriendschap heb ik voor het eerst een kleine wolk van 'Oh. daarom ben ik hier' bij me.

Ik ben toen ik 20 jaar was zo snel mogelijk, zo ver mogelijk, van mijn Duitse geschiedenis weggerend, gevlucht; net als mijn moeder - als driejarig meisje - aan het einde van de oorlog. Mijn respect en liefde voor haar is hier explosief gegroeid. Hoe kon zij dit als kind overleven? Ik stel me voor hoe al die ex-SS-medewerkers het naoorlogse Duitsland creepy maken met hun spookachtig bestaan van schuld, zelfafwijzing en wel of niet onderdrukte woede over wat hun aangedaan is en wat zij aangedaan hebben. Spoken, die zichzelf niet meer in de spiegel kunnen bekijken. Wij leren hier in Buchenwald dat hun gemiddelde leeftijd achttien was. Achttien! Deze SS-medewerkers, die veel te braaf hun plicht vervuld hebben. Ik wil over de kloof van 77 jaar naar hun toe brullen: “Ihr Idioten, seid doch nicht so brav, seid ungehorsam!”, maar zij trekken hun schouders omhoog alsof ik er niets van snap en spoken verder, hangende schouders, schuifelend alsof hun voeten te zwaar zijn om vooruit te gaan, maar achteruit is ook geen optie meer.

Naast mediteren op verschillende plekken van het kamp komen we ook bij elkaar om met elkaar een council te hebben. In een council word je geacht spontaan vanuit je hart te spreken en met je hart te luisteren. Hier op deze plek bereiken wij moeiteloos een ongekende, menselijke diepte. Het boterzachte hart van Klaus, wiens vader hoogleraar was binnen de SS-ideologie en “minderwaardige rassen” onderzocht op de universiteit; Klaus, die dit allemaal opbiecht over zijn vader en zo verlangt naar zijn liefde en nu eindelijk snapt waarom hij die niet kon geven. Want net als zijn werk was er iets in het hart van de vader uitgewist. Voor goed. Ik ben hier zo langdurig dichtbij mijn tranen dat ik natte voeten heb. En dan weer dankbaarheid. Dat ik mezelf heb toegestaan dit te mogen ervaren. Groots. Ik ervaar de Duitsers die hier aan deel nemen als betrouwbaar als een eikenboom, volledig present in hun hart, met een moedige stam.

Wij zijn hier vijf hele dagen. Na de ochtendmeditatie en het ontbijt werken wij mee met de mensen die deze historische plek onderhouden. Wij kunnen helpen op het archief, bij de archeologische vondsten of langs het oude treinspoor van acht kilometer, wat door de gevangenen binnen drie maanden gebouwd werd. Ik werk mee langs het treinspoor, waar een groepje van ons namen van de 1200 kinderen in stenen beitelen, die hier hun leven gelaten hebben. Ik beitel de naam 'Bruno Florian'. Een jongen, verder weet ik niets. De man, die ons bij deze klus begeleidt is precies. De letters moeten diep zijn zodat de verf er lang en goed in blijft zitten. Eerst beitelen, dan verven. De naam vergeet je niet meer.

Peter uit Chicago geeft mij onder de lunch de papieren over deze jongen, die hij in het archief gevonden heeft. In mijn kamer begin ik nonchalant naar de papieren te kijken, het laatste bewijs van het korte leven van Bruno Florian:

Nationaal-socialistisch lettertype, logo van de SS en allerlei nare feiten; langzaam glijdt mijn blik af naar de onderkant van dit papier. De handtekening van een kind. De onhandige krullen van een kind. Ik schrik. Hierop was ik niet voorbereid. Iets breekt in mij, en ik zak door mijn eigen bodem. Door mijn tranen heen lees ik nu zorgvuldig het hele papier. Ras: Duits, religie: protestants, moeder: gestorven in Auschwitz. Ondertekend door de zoon van veertien jaar! Het moet een gruwelijk koud moment geweest zijn, het moment dat dit papier de jongen voorgelegd werd. Diepvries. De SS-er aan de andere kant van de tafel met een lege blik vol van wanhoop en autoriteit, een ijspegel aan zijn neus. Ik fluister een paar keer een mantra uit mijn Tibetaans-boeddhistisch klooster - een automatische troost voor ons allemaal: de meneer ijspegel, de jongen, zijn moeder en mezelf. Het verzacht. Waartoe wij mensen in staat zijn! We can lock our hearts away and really not feel it. Ik ga naar buiten en zing luidkeels een paar liederen ten overstaan van al die versteende getuigen van de geschiedenis. Langzaam kom ik weer op adem.

Midden op het kamp lezen wij de namen voor van gevangenen, die hier hun leven gelaten hebben. My mind goes totally bananas, zoveel lijden. Er moet een uitweg zijn, een troost, een waanzinnig inzicht, als een Porsche race ik naar alle uithoeken van mijn bewustzijn. Maar niets. Uiteindelijk simpele stilte en alleen de woorden: “Ik ben er”. Ik ben hier bij dit grote lijden, bij deze namen, volledig aanwezig, niet meer, niet minder. Geen bliksem-inzichten, alleen een gesmolten, zacht hart. Ruimte.

De laatste avond ben ik getuige van een klein magisch moment bij een inquiry. Een inquiry is een moment van zelfonderzoek oftewel een meditatie met open ogen en in contact met de ander. Ik zit tegenover de jongste deelnemer, die zich zeer oprecht opent en de tragiek van zijn familie met mij deelt. Wij hebben een kaarsje aangestoken. We zetten het tussen ons in op het gras. Terwijl hij spreekt lijken bliksems, die voorbij het bos achter hem aan het inslaan zijn precies zijn hoofd te raken. Precies op het moment dat ik mijn laatste woorden heb gedeeld gaat ons kleine kaarsje in het midden van alleen uit. Alles in mir ist in diesem Moment zur Ruhe gekommen. We zitten nog lang in stilte tegenover elkaar. Nothing to do, nowhere to go. Stilte. Moeiteloos.


Uit het dagboek van Anna Spohr.

 


 

Over Anna

 

Anna Spohr is mindfulnesstrainer bij Stresswise en Mindfulnessfabriek. Ze schrijft over zichzelf:

 

"Toen ik me uiteindelijk bewust werd van mijn handelen in één van mijn eerste retreats in 1997 in een boeddhistische context ervoer ik compleet verrast wezenlijke keuzevrijheid in mij. Ik kon verder gaan en voor het maximale drama kiezen of ik kon kiezen voor andere behoeften van mij, die zich heel voorzichtig begonnen aan te dienen."

 

 

 


Interesse ? Voor aanmeldingen en info over de bijeenkomsten mail ibelief@live.nl of bel 06-54-211325

 
Adres: Koedijkerstraat 32 A te Alkmaar (schuin tegenover Tankstation HGA)


In het ARCHIEF kunt u de inhoud van de reeds gehouden bijeenkomsten teruglezen.